Εσωτερικός Έλεγχος σε περίοδο τρικυμίας...

Σίγουρα μας έχει προβληματίσει όλους αν το επαγγελματικό μας αντικείμενο αποτελεί "λιμάνι" στην περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύουμε ή αν είναι εκτεθιμένο όπως πολλά ακόμα επαγγέλματα παροχής υπηρεσιών στις έντονα μεταβλητές συνθήκες της τρέχουσας συγκυρίας.

Με δεδομένο ότι αυτό που ονομάζουμε οικονομική κρίση, έχει κλείσει πλέον ένα δωδεκάμηνο στη χώρα μας και αρκετά περισσότερο στο εξωτερικό, νομίζω πως έχουμε πλέον στα χέρια μας στοιχεία για να προσεγγίσουμε, αν όχι να απαντήσουμε πειστικά, το ερώτημα που προαναφέρθηκε.

Η προσωπική μου εμπειρία μέσα από τη συνεργασία με εταιρείες και οργανισμούς τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι το το επάγγελμα του εσωτερικού ελεγκτή δεν είναι αυτόχρημα ούτε λιμάνι ούτε στο μάτι του κυκλώνα. Το ότι παρέχουμε αυτή τη σημαντική υπηρεσία στις επιχειρήσεις δεν μας καθιστά αυτόματα ούτε άτρωτους ούτε ιδιαίτερα εκτεθιμένους στους κινδύνους της οικονομικής κρίσης. Η αλλαγή που επέφερε η οικονομική κρίση είναι ότι έριξε τις "μάσκες". Φύσυξε μακρυά τα πούπουλα και κάθε λογής φτιασιδώματα και μας παρέδωσε στη Διοίκηση γυμνούς κρατώντας στα χέρια μας μόνο ένα πράγμα: την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ την οποία προσθέτουμε στις εταιρείες μας. Η πίεση που άσκησε και ασκεί η κρίση στα οικονομικά δεδομένα των επιχειρήσεων έκανε όλες τις Διοικήσεις να αναρωτηθούν: τι πραγματικά κερδίζω από τον εσωτερικό έλεγχο. Και όπως είναι φυσικό, όσοι εσωτερικοί ελεγκτές είχαν καταφέρει να κάνουν πράξη την προτροπή των Προτύπων για "adding value", βρήκαν τον εαυτό τους όχι μόνο να μην κινδυνεύει από την κρίση, αλλά πολλές φορές έλαβαν ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους. Η ουσιαστική τους συμβολή στην επίτευξη των στόχων του οργανισμού, κατέστει στην τρέχουσα συγκυρία, υπερ-πολύτιμο εργαλείο για τη Διοίκηση, και όπως ήταν φυσικό δεν είχαν κανένα λόγο να ανησυχούν. Όσοι όμως στην αντίπερα όχθη, καλύπτονταν πίσω από μια στείρα και πολλές φορές στενόμυαλη παροχή υπηρεσιών επιβεβαίωσης (compliance), άρχισαν να αισθάνονται άβολα. Η μειωμένη προσθήκη αξίας, έγινε δυσβάσταχτο φορτίο για την επιχείρησή τους, και έτσι μόνο και μόνο το θεωρητικό status της θέσης τους δεν στάθηκε αρκετό να τους προστατέψει από τη λαίλαπα του cost-cutting!

To συμπέρασμα λοιπόν στο οποίο εγώ προσωπικά αβίαστα καταλήγω, είναι ότι η οικονομική κρίση αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξουμε τι πραγματικά αξίζουμε. Η προσοχή σε μεγάλο βαθμό στρέφεται σε εμάς, τα ευήκοα ώτα πολλαπλασιάζονται και οι συνθήκες διαμορφώνονται ιδανικές. Αν πράγματι είμαστε σε θέση να βοήθησουμε τους οργανισμούς μας, η ευκαιρία είναι σημαντική. Ας σηκώσουμε λοιπόν τα μανίκια, ας στραφούμε στα Διεθνή Πρότυπα Εσωτερικού Ελέγχου, ας επικεντρωθούμε στους νέους στόχους και προτεραιότητες του οργανισμού μας και ας αντιμετωπίσουμε την οικονική κρίση με αισιοδοξία.

Αν θέλετε να σχολιάσετε την άποψή μου, μπορείτε να στείλετε e-mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 Με εκτίμηση

Managing Director
CIA, CISA, CFE, CCSA, CRP